Książka A. Camusa, okrzyknięta nowym nurtem literackim
Albert Camus to pisarz, który napisał książkę Dżuma. Akcja tej powieści dzieje się w małym rybackim miasteczku, opisuje ona losy ludzi, podczas pojawienia się tej choroby w mieście, gdy w mieście zobaczono pierwszego szczura, aż do całkowitego opanowania epidemii. Historia ta zaczyna się w lato, roku 194., Autor zastępuje ostatnią cyfrę kropką, przez co nie jesteśmy w stanie dokładnie określić daty. Mamy jedynie pewność iż akcja rozpoczyna się latem, a kończy zimą, upływa około roku. Znaczenie tytułu jest dwuznaczne, z jednej strony jest to nazwa choroby zakaźnej. Zaś z drugiej można powiedzieć iż tytuł symbolizuje nagły kataklizm, który zawsze może spaść na ludzi. W ten sposób autor chciał ukazać, kruchość ludzkiego życiu oraz egzystencji człowieka. Ludzie okazywali się bezradni, w walce z potwornym zabójcą. Utwór ten wkrótce po jego wydaniu został okrzyknięty, nowym nurtem literackim. Który przedstawia problemy ludzi, z którymi nasz gatunek musi nieustannie się mierzyć. Dżuma to także obraz nie wielkiej społeczności, która musi borykać się z problemami. Dzielnie pomagając sobie w walce z chorobą, bez wielkich słów i oklasków. Dżumę określa się mianem powieści- paraboli. Taka powieść, przedstawia wydarzenia, los ludzi, pewną historię, która po przeczytaniu każe nam zastanowić się nad głębszym sensem. Autor pisząc Dżumę, stworzył książkę na miarę swoich czasów.